Κι όμως το σχολείο ζει

Το άρθρο απευθύνεται σε συναδέλφους εκπαιδευτικούς, σε μαθητές, γονείς και όσους αναρωτιούνται για τί γίνεται σήμερα στη σχολική αίθουσα.
Είναι μια προσπάθεια να μπουν σε σειρά ιδέες που κατά καιρούς εμφανίζονται στη σχολική κοινότητα και (όσο παράξενο κι αν φαίνεται) δεν ευδοκιμούν απλά διότι δεν καταγράφονται. Ας γίνει η αρχή κι αν υπάρχει θέληση θα καρπίσουν οι ιδέες. Ας γίνουμε εμείς οι εκπαιδευτικοί και μαθητές το χώμα το γόνιμο γι' αυτές.

Μόνιμη αίθουσα εκθέσεων με θεματολογία

• Ιστορική
• Εικαστική
• Τεχνολογική
• … 

Πρόσκληση ειδικών σε θέματα που απασχολούν εφήβους μαθητές

• Σχέση με το άλλο φύλλο
• Σχέση με γονείς
• Σχολείο: Πόσο το νιώθω δικό μου;
• Καταλήψεις – αγωγή του πολίτη
• Θεός και εκκλησία. Έχουν κάτι να μου πουν;
• Η απομόνωση του εφήβου
• …

Το δικαίωμα (ποινές σε μαθητές)

Το δικαίωμα είναι ουσιαστικό γένους ουδετέρου. Παρόλα αυτά αδυνατεί να εξουσιάσει την ύπαρξή του και να παραμείνει στην ουδετερότητα αφού όλοι - σχεδόν όλοι - το διεκδικούν. Το δικαίωμά μου. Τα δικαιώματά μας.

Το δικαίωμα καλώς ή κακώς δεν είναι θεός. Άρα καθώς μελίζεται (μοιράζεται) δαπανάται και κάποτε εξαντλείται. Με άλλα λόγια είναι μια πίτα που πρέπει να χορτάσει αυτούς που έχουν ανάγκη τροφής. Έλα όμως που υπάρχουν αδηφάγοι (άπληστοι, αχόρταγοι) και φοβισμένοι ατροφικοί!
Το δικαίωμα χαρίζει ειρήνη όταν όλοι το σεβόμαστε... μα και πόλεμο όταν ένα άλλο δικαίωμα πατήσει τα χωράφια του.
Το δικαίωμα είναι δίπολη ποσότητα. Εκεί που τελειώνει το πρώτο ξεκινά το δεύτερο (συχνά υπάρχει και τρίτο και τέταρτο δικαίωμα). Το σίγουρο είναι πως το δικαίωμα δεν πάσχει από μοναξιά.
Ας έρθουμε στα του οίκου μας. "Το δικαίωμα του μαθητή" και "το δικαίωμα του καθηγητή" στο χώρο του σχολείου.