Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011

Το αθέατο σχολείο

Το σχολείο, ως οργανισμός (συγκροτημένη υπηρεσία), παράγει έργο. Όλοι εμείς (εκπαιδευτικοί, μαθητές, γονείς, δημοτικοί άρχοντες και υπάλληλοι, υπουργούντες / αξιωματούχοι της Παιδείας) απολαμβάνουμε το σχολικό έργο εξακολουθητικά. Σιγά, σιγά μαθαίνουμε τι σόι "χαρακτήρα" έχει αυτό το δημόσιο ελληνικό σχολείο.
Από την άλλη, εμείς οι ίδιοι - ιδιαίτερα οι εκπαιδευτικοί και μαθητές - είμαστε το καθημερινό πλήρωμα αυτού του οργανισμού. Μήπως τελικά είμαστε εμείς που χτίζουμε και χρωματίζουμε τον χαρακτήρα του σχολείου;
Αν ναι, τότε τα όποια επίμονα ψεγάδια στην προσωπικότητα της σχολικής μονάδας οφείλονται σε  ανθρωπίνως ανυπέρβλητα εμπόδια ή σε αντίστοιχα ελαττώματα του δικού μας χαρακτήρα, σε ιδιοτροπίες του δικού μας επαγγελματικού ή μαθητικού βίου.
Εξαιρούμε από την κουβέντα μας - για το υπόλοιπο της ανάρτησης - τους μαθητές και τα λοιπά μέλη του στενού η ευρύτερου σχολικού χώρου. Μιλούμε για εμάς τους λειτουργούς της εκπαίδευσης.
Εμείς λοιπόν, τί είδους ελαττώματα κουβαλάμε στον κοινό επαγγελματικό μας χώρο; Πως σχετίζονται αυτά με τον "δύστροπο" σχολικό χαρακτήρα; Ποια είναι τελικά αυτά τα προβλήματα; Μπορούμε έξυπνα κι αθόρυβα να τα λύσουμε ή να συμβάλουμε στη λύση τους;

Τετάρτη 31 Αυγούστου 2011

Σχολεῖο καί γνώση

Τό σύγχρονο ἑλληνικό σχολεῖο εἶναι φτωχά γνωσιοκεντρικό. Δέν δίνεται καμμιά βαρύτητα στά προσωπικά βιώματα τοῦ μαθητῆ, στίς οἰκογενειακές συνθῆκες πού ζῆ καί στίς διαπροσωπικές του σχέσεις μέ τούς συμμαθητές του καί μέ τόν ὑπόλοιπο κόσμο. Τό σχολεῖο δέν ἑστιάζει στή διαμόρφωση τῆς προσωπικότητας τοῦ μαθητῆ, ἀλλά στήν ἀποστήθιση ἀποξηραμένων γνώσεων οἱ ὁποῖες δέν ἔχουν καμμιά σημασία καί χρησιμότητα γιά τήν καθημερινή του ζωή. Στό σχολεῖο κανείς δέν ἐνδιαφέρεται γιά συναισθήματα, ἀνάγκες, παρορμήσεις, σχέσεις, ἀγωνίες, ἀνασφάλειες, προσδοκίες κ.λπ. Μέ δυό λόγια κανείς δέν ἐνδιαφέρεται γιά τό πρόσωπο, τόν ἄνθρωπο, τό ἴδιο τό παιδί. Ὁ στόχος τοῦ σχολείου εἶναι ἡ βελτίωση τῆς ἐπίδοσης τοῦ μαθητῆ. Καί ὅταν γίνεται λόγος γιά συμπεριφορά αὐτό ἀποσκοπεῖ καί πάλι στήν ἡσυχία μέσα στήν τάξη ὥστε νά γίνει πιό ἀποδοτικό τό μάθημα. Οἱ καρποί αὐτοῦ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ συστήματος θά εἶναι ὅλο καί πιό πικροί. Μέχρι νά ἀναγκαστοῦμε νά ἀλλάξουμε ἐκ βαθέων τήν ἀντίληψή μας γιά τήν παιδεία.

Πηγή: http://romnios.gr