Facebook

Το άρθρο απευθύνεται σε μαθητές γυμνασίου / λυκείου και συναδέλφους εκπαιδευτικούς δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Τα sites κοινωνικής δικτύωσης (social networking) όπως το HI5 (μόδα του χτες), το Facebook (μόδα του σήμερα) και ό,τι κυριαρχήσει αύριο μονοπωλούν το ενδιαφέρον των νεαρών αγοριών και κοριτσιών κάθε φορά που ακούν τη φράση «ελεύθερος χρόνος» στο εργαστήριο Πληροφορικής. Οι φωνές παύουν ως δια μαγείας κι ο δάσκαλος «την κεφαλή κλίνει» σ’ αυτόν τον Facebook! «Είναι δίχως άλλο ανώτερός μου, πως αλλιώς θα μαγνήτιζε τα βλαστάρια που μορφώνω;» Ο απαράκλητος (απαρηγόρητος δηλαδή) δάσκαλος έχει τουλάχιστο τρεις δρόμους μπροστά του.

1ος δρόμος 

 Να παραδοθεί στον Facebook αφήνοντάς τον να αλωνίζει το τελευταίο 10 λεπτό (κάποτε και 15 λεπτο) στον φυσικό του χώρο, στην σχολική τάξη. Έτσι μπορεί να είναι σίγουρος ότι θα αντλήσει λίγη από τη δόξα αυτού του διαδικτυακού εισβολέα αφού θα αποθεωθεί από τους μαθητές ως φιλελεύθερος, ποιος; αυτός ο Faceόδουλος δάσκαλος. Είναι ομολογουμένως πρόκληση η σκλαβιά, ιδιαίτερα όταν το ανταποδοτικό όφελος μεταφράζεται σε υψηλό δείκτη ευχαρίστησης των μαθητών και απόλυτη ησυχία στην τάξη.
 Γλυκέ μου μαθητή και μαθήτρια… ψάχνεις ένα δάσκαλο που… θα αρνηθεί τις γνώσεις του στη νεοελληνική; «Υπηρεσία Κοινωνικής δικτύωσης»: Ο αφέντης Facebook σου παρουσιάζεται ως υπηρεσία, υπηρέτης δηλαδή.

Γιατί αφέντης; 

Διότι δεν του αντιστεκόμαστε όταν μας αναγκάζει (αυτός και ακόλουθοί του – συμμαθητές μας ανά την υφήλιο) να χαϊδέψουμε την αυταρέσκειά μας κάνοντας upload τον καλύτερο φωτογραφικό εαυτό μας, όταν μας αναγκάζει να μην τολμάμε να θαυμάσουμε το πρόσωπο του συμμαθητή μας live αλλά να κρίνουμε ως ειδικοί του xFactor το πόσο φωτογραφικός κούκλος ή κούκλα είναι καλλιεργώντας συστηματικά την κατινιά μας, όταν αιχμαλωτίζει τις αισθήσεις μας (οθόνη – όραση, ακουστικά – ακοή, ποντίκι – αφή) και αδυνατούμε να τις θρέψουμε με τροφή ωφέλιμη για τον όλο άνθρωπο, όπως το θέλει ο Θεός μας, όταν αδυνατούμε να επιστρέψουμε στην πραγματικότητα της σχολικής τάξης και να κάνουμε «αποσύνδεση» (sign out / log off ) εγκαίρως.
Τρώμε λοιπόν το έτσι κι αλλιώς φαγωμένο διάλειμμα του έρμου του καθηγητή, όταν στις Facebook σχολικές συνομιλίες θάβουμε και βρίζουμε χυδαία το μάθημα, το συμμαθητή και τον καθηγητή διότι είναι must από τον κώδικα δεοντολογίας που συνδιαμόρφωσαμε. Ηλεκτρονικός όχλος καταντήσαμε αγαπημένε μου μαθητή!
Μη δίνουμε λάθος νοήματα στις νεοελληνικές λέξεις τουλάχιστο.
Άλλο υπηρέτης κι άλλο αφέντης.
Και για να μην παρεξηγηθώ σου λέω παιδί μου (και συνάδελφέ μου – εσύ το ξέρεις άλλωστε) ότι σε τούτον τον κόσμο ελεύθερος δεν είσαι, απλά διαλέγεις αφέντη. Διάλεξε λοιπόν κι εσύ αφέντη στοργικό, συμπονετικό, αφέντη που θα προλαβαίνει να πάσχει πρώτος δίχως να φταίει μόνο και μόνο για να σε αλαφρώνει. Αφέντη που να σε ελευθερώνει δηλαδή! Όσο για τους υπηρέτες… από τον καρπό γνωρίζεται το δέντρο. Οι καρποί του Facebook γλυκείς στη φλούδα τους πικροί κι αρρωστημένοι στη σάρκα τους… αν δεν πείθεσαι δοκίμασε με φειδώ, έτσι θα μπορέσεις να επιστρέψεις.

2ος δρόμος 

Ρε δάσκαλε δε μας τα λές καλά. Τόσο χάλια είναι αυτός ο Facebook; Δεν υπάρχει ελπίδα; Υπάρχει. Να γίνει καλή χρήση του. Προϋπόθεση γι’ αυτό είναι ο κατασταλαγμένος, συγκροτημένος και ισχυρός χαρακτήρας του χρήστη. Όσο κι αν οι εξαιρέσεις υπάρχουν δε μπορούμε να εμπιστευτούμε ένα τόσο ισχυρό εργαλείο σε χέρια εφήβων. Εξάλλου και στον κόσμο των ενηλίκων λίγοι είναι αυτοί που τα καταφέρνουν. Είναι μεγάλο ρίσκο το να μετατρέψεις ένα βεβαρυμένο εργαλείο σε ωφέλιμο εργαλείο, ίσως ματαιοπονία αν σκεφτούμε ότι ο χρόνος μας είναι πολυδιασπασμένος (όπως και η προσοχή μας). Έρχεται λοιπόν η ερώτηση. Δάσκαλε δείξε μας να χρησιμοποιούμε τον κύριο Facebook! Μία απάντηση. Ο χρόνος και ο κόπος του δασκάλου στο να λιπάνει (λίπασμα) και να σπείρει σπόρους αγαθούς στο χωράφι του Facebook είναι δυσανάλογα μεγάλος. Δόξα τω Θεώ υπάρχουν άπειροι τρόποι για «αποδοτικότερη επένδυση» χρόνου και κόπου. Προσωπικά δηλώνω αδυναμία. Εύχομαι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί να το χουν καταφέρει. Στην περίπτωση αυτή το Facebook αποδεικνύεται λαμπρό εργαλείο!

3ος δρόμος

 … και περπατημένος. Αγαπημένε μου μαθητή υπάρχουν μαθήματα ζωής που από μόνα τους κατακρημνίζουν τον κακό κο Facebook. Τέτοια είναι η αξία τους. Η απουσία τους κυρίως είναι αυτή που κάνει τον κο Facebook καμπόσο! Σου ζητώ συγνώμη που δεν τα ζήσαμε ακόμη στη σχολική τάξη. Αξίζει να το παλέψουμε, κυρίως αξίζει να το παλέψω εγώ και οι συνάδελφοί μου. Είναι το «επαγγελματικό» μας στοίχημα.
Ευχαριστώ για το χρόνο και την υπομονή σας.